Ошибки духтари хона бошуме

Равон намудани паёмак (смс)-ҳо ва шеърхои ошики / ошиқӣ / ошиқи / ишқ ба дӯстдошта нишонаи меҳру муҳаббати зиёд буда, ишқ ва дӯстдориро меафзояд. Дар ин матлаб байт ва шеърхои ошиконаи халқиро гирдоварӣ намудем, ки метавонед аз онҳо истифода намоед. Шеърхои ошики инҷо >>

Бо ишқ агар ғарқи нишотам карданд.
Бо абр дучори эҳтиётам карданд.
То он ки қадам ба роҳи каҷ бигзорам,
Абрӯи туро пули сиротам карданд.

Ошиқӣ пайдост аз зории дил,
Нест беморӣ чу бемории дил.

Иллати ошиқ зи иллатҳо ҷудост,
Ишқ устурлоби асрори Худост.

Ошиқӣ гар з-ин сару г-ар зон сар аст,
Оқибат моро бад-он сар раҳбар аст.

Ҳарчӣ гуям ишқро шарҳу баён,
Чун ба ишқ оям, хиҷил бошам аз он.

Гарчӣ тафсири забон рушангар аст,
Лек ишқи безабон рушантар аст.

Чун қалам андар навиштан мешитофт,
Чун ба ишқ омад қалам бар худ шикофт.

Ақл дар шарҳаш чу хар дар гил бихуфт,
Шарҳи ишқу ошиқӣ ҳам ишқ гуфт.

Ишқҳое, к-аз пайи рангӣ бувад,
Ишқ набвад оқибат нанге бувад.

Мавлоно

Шеърхои ошики

Дилдода манам ба сӯи ту ҷонона,
Уфтода манам ба кӯи ту девона.
То гул начинам зи рӯи ту мастона,
Ором нагирам шому сабоҳ парвона.

Шукрона, ки дар майкада май менӯшам,
То маст нашавам, майи фироқ менӯшам.
Бо меҳру вафо гарм кунӣ оғӯшам,
Аз лаъли лабат сабӯ-сабӯ менӯшам.

Хоҳам, ки даме зеби канорам бошӣ,
Ошуфтаю зору беқарорам бошӣ.
Парвои мани музтару мискин чи кунӣ?
Файзи чаману фасли баҳорам бошӣ.

З-ишқат ба чаман булбули хуш илҳонам,
Ҳар шому саҳар ширу шакар мехонам.
Лутфе бинамо, то шиканад армонам,
Ман гармии оғӯши туро пазмонам.

Шукруллоҳ чун туро ба бар мегирад,
Хоки қадамат ба барги тар мегирад.
Ин дил ба Худо шӯру шарар мегирад,
Чашми тари ман нури басар мегирад.

Шукруллоҳ Сироҷ

Чи гуна дӯст надорам туро, ки ҷони манӣ?
Ту гармии нафаси бӯса дар лабони манӣ.

Ман аз сабуи ду чашмат шароб менӯшам,
Ки, эй азизтарин отифа аз они манӣ.

Нигоҳи гарми ту гармии зиндагии ман аст,
Ту бо канори пур аз нур ошёни манӣ.

Ба ҳарфи нокасу кас ру маёр, ки ба Худо,
Гули сари сабади боғу бӯстони манӣ!

Ҳазор атри гулистон, ки ояд аз бағалат,
Шабеҳи тозағазалҳои шойгони манӣ.

Чӣ қадр ошиқатам, ахтарон гувоҳи мананд,
Ту офтоби манӣ, моҳи осмони манӣ

Насимгуна биёву бигир оғушам,
Зи бас ягонатарин ёри ҷовидони манӣ.

Ту баргузидатарин шеъри ноби Абдумалик,
Ту шоиронатарин ҳарфи достони манӣ!

Бобаки Суғдӣ

Эй ёр, биё, беди лаби ҷӯи ту бошам,
Гар бод вазад, шона бар он мӯи ту бошам.

Болои сарат сояфикан чатр шавам ман,
Чун барг бирезам, ба сару рӯи ту бошам.

Ман бӯса занам рӯю баногӯши туро чанд,
Чун маст зи атри гули хушбӯи ту бошам.

Гар амр кунӣ, гӯш ба фармони ту ҳастам,
Бошад, ки ғуломе ба дару кӯи ту бошам.

Гар ҷону сар аз ман ту бихоҳӣ, диҳамат, лек
Бигзор шабу рӯз ба паҳлӯи ту бошам.

Ҷамшед Орифиён

Ширин

Хор ману ту гул барин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин,
Дилбари шӯху нозанин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Чашми сиёҳи сурмагин, қоши камони усмагин,
Лаъли лабат асал барин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Оғӯши дилбар ними шаб, бӯса ба бӯса лаб ба лаб,
Бӯсаи гарму оташин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Дилбари дилбари Чин, моҳу парию ангубин,
Аз ҳама ин ту беҳтарин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Бурда қарори ман зи даст, раҳравиҳои кабки маст,
Нозу адоҳоша бубин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Орифии хаста кунун, ба зулфи ту баста кунун,
Ғазалсаро гаштам чунин оҳ чи ширин, воҳ чи ширин.

Ошиқам, дар ҷигарам Тур нигаҳ доштаанд,
Чун туро дар нигаҳам нур нигаҳ доштаанд.
Ман агар бонги Аналҳақ назадам, айб магир,
Ошиқон ҳурмати Мансур нигаҳ доштаанд!
Ҷом пайваста ба каф дораму мастӣ наравад,
Чун ду чашми ту, ки махмур нигаҳ доштаанд.
Чашм – ин беадаб аз рони сапед ор накард,
Подшаҳро ба дари мӯр нигаҳ доштаанд.
***
Кас ба иҷбор дили кас натавонад, ки барад,
Давлат он нест, ки маҷбур нигаҳ доштаанд.
Дур аз музди Худо бод гуруҳе, ки ба нон,
Халқро бардаву муздур нигаҳ доштаанд!
***
Исми аъзам, ки ҳама дар пайи он гум шудаанд,
Рамзи ишқ аст, ки мастур нигаҳ доштаанд.
Аз Худо то ба худам роҳи дароз омадаам,
Аз худам то ба Худо дур нигаҳ дошаанд.
***
Турбатамро ҳама соҳибназарон бӯса зананд,
Маҳшари ишқаму дар гур нигаҳ доштаанд.

Исфандиёри Назар

Рубоиву байтхои ошики

Рафтам, ки мабод бе ту хуш як нафасам
В-аз гардиши рӯзгор  ин доғ басам
Гар марг нахезаду наёяд зи пасам
Охир рӯзе  ба хидматат боз  расам

Ай аз гули сурх ранг бирбудаву бӯ,
Ранг аз пайи рух рабуда, бӯ аз пайи мӯ.
Гулранг шавад, чу рӯй шӯйӣ, ҳама ҷӯ,
Мушкин гардад, чу мӯ фишонӣ, ҳама кӯ.

***

Бе рӯйи ту хуршеди ҷаҳонсӯз мабод,
Ҳам бе ту чароғи оламафрӯз мабод.
Бо васли ту кас чу ман бадомӯз мабод,
Рӯзе, ки туро набинам, он рӯз мабод!

***

Бар ишқи туам на сабр пайдост, на дил,
Бе рӯйи туам на ақл барҷост, на дил.
Ин ғам, ки марост, кӯҳи Қоф аст, на ғам,
Ин дил, ки турост, санги хорост, на дил.

Рӯдакӣ

Хуршед нахоҳам, ки барояд то ту
Танҳо равию соя наёяд бо ту!

Шарбате аз лаби лаълаш  начашидему бирафт
Рӯйи маҳпайкари  ӯ сер  надидему бирафт

Падид омад русуми бевафоӣ
Намонд аз кас нишони ошноӣ

Биё бо мо маварз ин кинадорӣ,
Ки ҳаққи суҳбати дерина дорӣ.

Лабаш мебусаму дар мекашам май,
Ба оби зиндагонӣ бурдаам пай.

На розаш метавонам гуфт бо кас
На касро метавонам  дид бо вай

Висоли ӯ зи умри ҷовидон  беҳ,
Худовандо маро он деҳ, ки он беҳ.

Абрукамон зи ғамат дилгирум,
Усма накаш ба Худо мемирум.

Навиштам аз ду зулфи банд бандат,
Навиштам аз лабони ҳамчу қандат.

Баландӣ то ки ёбад мисраи ман,
Навиштам аз қади боло баландат!

шеърхои ошики точики, шеърхои ошики барои дустдошта, шеърхои ошики барои духтари дустдошта

Метарсам – Шеъри ошики

Ало, эй беҳтар аз дунё, зи чашмони ту метарсам,
Наметарсам, зи кас, аммо, зи чашмони ту метарсам.

Агар чашми ту фармояд: “ғуломам бош”, хоҳам буд
Ки аз баъди Худо танҳо зи чашмони ту метарсам.

Ду чашмони ту дарёянд, аммо сахт тӯфонӣ,
Наметарсам ман аз дарё, зи чашмони ту метарсам.

Чӣ савдоест дар чашмат, ки бо ин қадр шайдоӣ
Мани пуршӯру пурсавдо зи чашмони ту метарсам.

Зи чашмони ту метарсам, – агар пурсад маро зоҳид,
Ва ё аз маҳшари фардо? Зи чашмони ту метарсам.

Чунин мегӯяму аммо ба ёди чашмҳои ту
Дилам гум мезанад оё, зи чашмони ту метарсам?

Робия Холмирзо

Абрукамон ту дилбари лабшакарӣ.
Сухтай дили ман кардай хуни ҷигарӣ.
Сад оташи тез агар расад бар ҷонам
Боке набувад агар ту бар ман нигарӣ

Ҷингила мӯи ту,
Бӯсаи абрӯи  ту.
Ошиқи рӯят манам
Дилдодаи кӯи ту

Ёр аз дили мо хабар надорад,
Ё оҳи дилам асар надорад.
Ҷуз ишқ ҷаҳон ҳунар надорад
Ё дил ҳунари дигар надорад.

Табрикотҳо барои дӯстдошта, барои зодрӯзи падару модар, бародар ва дигар хешовандонро инҷо дарёбед >>ТАБРИКОТ

шеърхои ошики, шеърхои ошикона, шеърхои точики, шеърхои барои, скачать шеърхои ошики барои духтар, картинки шеърхои, ошик, ошик скачать, ошики точики, ошик 2020, шеърхои ошики, эрони ошики, картинки ошики, музыка ошик, картинкахои ошики

Ҳамин ишқ аст, ки месузад сару пои вуҷуди ман
Сару пои вуҷуди ман, тамоми тору пуди ман,
На дилам дар канор ояд, На сабру ихтиёр ояд,
Намеои азизи ман, ки бо ту навбаҳор ояд.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Хуршеди сипеҳри лоязоли, ишқ аст,
Мурғи чамани хучастафоли ишқ аст.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Хайр, бо ту тӯю иди ман тамом,
Зиндагӣ бо ту насиби ман нашуд.
Рафтию гуфтӣ аҷаб не дар дилат
«Дар раҳи умрам ҳабиби ман нашуд».

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Оҳ, ин хат хати як ҷононест,
Ёфтам ногаҳаш аз байни китоб.
Хондаму боз бихондам онро,
Охираш буд «фиристед ҷавоб!»

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Ту, ки атвори хушу чеҳраи зебо дорӣ,
Қудрати тозанигаҳдории дунё дорӣ.
Метавонӣ сабаби бахти ягон ёр шавӣ,
Сабаби зиндагию шодии бисёр шавӣ.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Дили ман нест чу обе, ки ба ҳар ҷӯй давад,
Дили ман нест насиме, ки ба ҳар сӯй давад.
На чу овора ба ҳар ҷо ба такопӯй давад,
Лек, чун ҳусни туро дид, бирафт аз паи ту.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Эй ишқ, эй тараннуми номат таронаҳо,
Маъшуқи ошнои ҳама ошиқонаҳо,
Эй маъни ҷамол ба ҳар сурате ки ҳаст
Мазмуну муҳтавои тамоми таронаҳо

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Гуфтӣ, ки аҷиб аст, туро хонаву дар нест,
Оё бувадат боми само боми иморат?
Гуфтӣ, ки пули якмаҳаат қимати тоқист,
Бо чукрӣ магар умр барӣ, умри бароҳат?

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Духтаре рӯзе ба ман мактуб дод,
Буд мактубаш муҳаббатномае.
Буд арзи ишқи софе, эътиқод
Бо забони коғазею хомае.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Дар байни нозанинон моҳи замон туӣ, ту,
Дар олами муҳаббат меҳри ҷахон туӣ, ту.
Равшан намояд ин дар дилро фурӯғи ҳуснат,
Ҳам нури чашми хар як пиру ҷавон туӣ, ту.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Навиштам номи поки дилбареро,
Пас аз он байти ишқие навиштам.
Навиштам номи худро ҳам дар он ҷо,
Навиштам номи рӯзу моҳро ҳам.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Ишқи ман ин турна не , к-ояд фақат рӯзи баҳор,
Нест ё чун кӯчаи сарбас дар шаҳри қадим.
Вай наметарсад зи фасли гаму сарди рӯзгор,
Вай бувад пуррафтуо, пуркор чун роҳи азим

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Қуҷоиву куҷоӣ, ишқи аввал?
Намеоӣ, намеоӣ чаро ту?
Дигар як лаҳза, дареғо,
Ба ёди худ намеорӣ маро ту.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Биё, ёрам,
Биёву бин гули ишқу умедам,
Биёву чин гули сурху сафедам.
Биё, ёрам,
Ки чун боди гулафшон бигзарад зуд
Баҳори гулнисорам.
Биё, ёрам,
Ки дар дил аз ҷудоӣ ғусса дора,
Бароят дар лабонам бӯсса дорам.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Туром ан дуст медорам,
Туро хоҳам, туро ҷуям,
Ки то шоми маҳтобӣ
Бароят рози дил гуям

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Чашми ман нуру сафо мехоҳад,
Қалби ман сидқу вафо мехоҳад.
Ҷони ман ишқи туву меҳри ман
Меҳрубонии туро мехоҳад.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Диле дорам, ки дилдоре надорад,
Ғаме дорам, ки ғамхоре надорад,
Муҳаббат ҷони ман дар оташ афканд,
Ба оби дидаам коре надорад.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Ишқи худро оқибат дарёфтам
Чун умед аз ноумеди ҷаҳон.
Ишқ дар боғи дилам пажмурда буд,
Руст аз доғи дилам ӯ ногаҳон.

Давомаш >>>

—————— **** ——————

Туро ранҷур мебинам,
Фиғон аз ранҷи дунёӣ!
Дилат аз ишқ менола.
Шаби торики танҳоӣ.

Давомаш >>>

—————— **** ——————